The End

Σήμερα δεν προφέρεται ο θάνατος. Κρυμμένος, απωθημένος, περιορισμένος αλλού. Οι γέροι, οι άρρωστοι και οι νεκροί αποχωρίζονται από τους ζωντανούς, σαν ξένα σώματα που δεν πρέπει να κοιταχτούν. Αλλά η ψευδαίσθηση της αιώνιας νεότητας δεν αρκεί για να εξαφανίσει τον φόβο: όταν ο θάνατος μας αγγίζει, εισβάλλει με κωμική και τραγική δύναμη ταυτόχρονα. Η παράσταση διερευνά αυτή την απομάκρυνση, φωτογραφίζοντας τις αντιφάσεις ενός παρόντος που θέλει να μας κάνει αθάνατους και όμως μας υπενθυμίζει κάθε μέρα την ευθραυστότητά μας. Μια αργή, υπόγεια καύση που συνεχίζει να καίει κάτω από τη στάχτη.