In-nar kien il-kura – Teatro della Pergola

Fahrenheit 451 ta’ Ray Bradbury jiddeskrivi futur distopiku fejn iċ-ċaqliq li jkun projbit li tkun qed taqra, skreens dejjem mixgħula jalljenaw iż-żmien liberu tan-nies u l-isforz li taħseb jikkawża marda fiżika. Ironikament, il-korp tat-tbajjel ma jintuża aktar biex iqabbad in-nar, imma biex jħalli jinxef il-kotba u, jekk meħtieġ, lill-proprjetarji tagħhom. Il-ktieb ħareġ madwar 70 sena ilu, fl-1953, imma huwa mħaddem fil-futur, jiġifieri fis-snin 20 tas-seklu XXI - jiġifieri llum. Imma int tinsab fis-seklu XXI u qed taqra dan it-test, allura Bradbury kien żbaljat? Tiddependi kif nifhmu d-distopija: previsjoni tal-futur li f’ċerta ħin tidher li hija kkonfermata/smentita jew allarm fuq il-preżent li jkompli jirriġenerah? Il-fjamma kienet il-kura tirrevedi u terġa’ taqra liberament Fahrenheit 451, tikkonsmax bħalma tagħmel ma’ ktieb maħbub, maqra eluf ta’ drabi u mġarrba f’eluf ta’ postijiet, tissagrifika, titħassar, tinsew xi mkien u mbagħad issibha, waqt li l-kopertina tagħfas, il-karta tinqasam u l-paġni jimtlew bi noti, karti, segwaċċ u rakkonti. Ħames performer jerġgħu jmorru fil-memorja tar-rumanż, jidentifikaw ruħhom mal-karattri, jimxu orizzontalment jimmarkaw il-konijiet ta’ dell, l-affarijiet li Bradbury ma jispjegax jew ma jirrakkontax, joħolqu linji narrattivi paralleli, deviazzjonijiet teorici, u jibnu wkoll kroniċi ta’ żmien bejn il-preżent tagħna u futur anti-kulturali fejn it-tħalliefna jsalvana mill-piż tal-ħsieb kumpless. Jekk Bradbury kien żbaljat biss b’xi snin, jekk Fahrenheit 451 verament iseħħ, x’kienu nagħmlu?