Matteotti (anatomija ta’ faxxiżmu)

Giacomo Matteotti - l-oppostur, il-paxxifist, l-istudjuż, l-amministratur, ir-riformista, il-viżjonarju - tkellem, pubblikament u bla heda, f’ħafna kitbiet u f’ħafna diskorsi: kelma ċara, timmaġinabbli, ibbażata fuq il-fatti, indiskutibbli. Kelma li tieħu l-maskra. Għalhekk ġie mqatel. Jien nsemmek il-manovra politika b’li ġeneralment intesa bħala l-aktar evverżjoni radikali mġarrfa fil-kontropartita tagħha, jiġifieri fil-garanzija tal-ordni. Jien nsemmek l-użu sistematiku tal-forza, it-tnaqqis fis-silenzju tal-vuċijiet dissennjenti. Jien nsemmek lill-Italja u lid-dinja kollha li mostru imsejjaħ fascism kuljum isir aktar b’saħħtu grazzi għall-konċess silenzjuż ta’ dawk li jniġġsuh, jagħtuh leġittimità u ma jsoqquhx! Tempesta, hekk kienu sejħuh. Persuna bis-sang imqallab. Mija sena wara huwa t-teatru, il-mużika, il-kliem ta’ Stefano Massini, il-vuċi ta’ Ottavia Piccolo, is-sinjali ta’ I Solisti dell’Orchestra Multietnica di Arezzo li jieħdu l-imħabba u l-impenju biex jitkellmu.