De analfabeet

Een vrouw zit aan haar werklieden-tafeltje, in een horlogefabriek in Zwitserland. Het is Agota Kristof. In haar lade heeft Agota een blad en een potlood. Wanneer een gedachte vorm krijgt, noteert ze die. De vrouw kent de taal van het land niet, maar schrijft en denkt in die vreemde taal, die haar vijand is. In de fabriek is het bovendien moeilijk om op welke manier dan ook met elkaar te spreken: de machines maken te veel lawaai. Men kan alleen praten op het toilet, terwijl men snel een sigaret rookt. De vrouw vertelt haar verhaal, het is een verhaal van ballingschap, van ontworteling, van wreedheid. Ze zou iets over zichzelf willen zeggen, maar om dat te doen moet ze maskers uitvinden. En zo bevinden we ons, onverwacht, in haar romans. De vrouw verandert telkens in Lucas, Claus, Sandor, Line… Maar slechts voor een ogenblik. We bevinden ons midden in een droom of in het centrum van een herinnering doordrenkt met haar jeugd; alleen zo kan de schrijfster ons zeggen wat ze weet. Maar dan keren we altijd terug naar die kamer, met het getik van de klokken en het geluid van het heden. De taal waarin de vrouw tot ons spreekt heeft ze niet zelf gekozen. Die is haar opgelegd door het toeval, door de omstandigheden. Ze zal doen wat ze kan. Het is een uitdaging. De uitdaging van een analfabeet. Data: - zaterdag 28 november om 20:30 - zondag 29 november om 16:30