Trzy studia do Ukrzyżowania

Jeden aktor wciela się w trzy postacie, postaci marginalne, na pograniczu szaleństwa, tożsamości i wykorzenienia. Trzy osoby połączone warunkiem, który utrudnia im integrację w tkankę społeczną. Pierwsze z trzech studiów portretuje pacjenta między pustymi krzesłami w hollu psychiatrycznym. Obecności, które towarzyszyły jego życiu, zamieszkują pokój, nieobecności stają się rozmówcami codziennego monologu, by przetrwać dzień w społeczności psychiatrycznej. Drugie studio, swobodnie inspirowane filmem Un anno con tredici lune Fassbindera, portretuje burzliwą drogę sieroty, który, by otrzymać nieco obiecanego przez mężczyznę uczucia, poddaje się operacji zmiany płci; nie będzie to rozwiązanie jego potrzeby i będzie musiał przystosować się do nowego życia, konsekwencji własnego działania. Bohater trzeciego studium, swobodnie inspirowany La notte poco prima della foresta Koltèsa, jest obcym w europejskim mieście. Wykorzenienie z jego ziemi stawia go przed krajobrazem metropolitalnym bardzo różnym od kraju pochodzenia. W deszczową noc szuka towarzysza, by podzielić się nieszczęśliwym przeżyciem.