Enċiklopedija tal-emozzjonijiet

Davide Iodice, li għal snin ma’ Scuola Elementare del Teatro tiegħu jaħdem mal-fraġilità u d-diżabilità, jmexxi laboratorju inklużiv ta’ espressjoni, relazzjoni u kreazzjoni individwali u kollettiva. L-għan hu li josserva f’parteċipanti l-kapaċità ta’ risonanza mal-ispettru emozzjonali proprju u tal-oħrajn, il-kwalità tal-iskoperta u d-disponibbiltà li toħloq dinamiki relazzjonali mhux stereotipati. Il-proġett L’enciclopedia delle emozioni, twieled wara l-pandemija, mill-konsiderazzjoni li fl-epoka distopika f’li qegħdin fiha, minbarra t-tragika tal-marda u mit-telfa reali, esperjenzajna li mingħajr possibbiltà ta’ espressjoni, mingħajr relazzjoni, mingħajr soċjalità, mingħajr ħlewwa, id-djar jistgħu jsiru l-qabar ta’ l-identità tagħna. Belt, kwartier, pajjiż kollu jista’ jsir qabar; desert. Dik li ħarġet mill-perjodu fit-tul tal-pandemija hi soċjetà konvalesċenti, aktar fraġli u bżonnjuża ta’ għajnuna, disjurjata f’mod assolut fi “gwerra wara l-emozzjonijiet”. Ġiet msejjħa allura bħala iktar urġenti minn dejjem il-bżonn li nerġgħu nsibu s-setgħa katartika oriġinali tat-teatru, il-kwalità tiegħu ta’ Pharmacon, u nirranġawha fl-kuntest kontemporanju; nirriformulaw il-funzjoni terapewtika u soċjali għal-li din l-arti twieldet. Deher importanti min-naħa waħda ricodificare l-avveniment performattiv, spettakolari bħala dispostiv ta’ parteċipazzjoni u laqgħa ma’ komunità jew grupp soċjali, u min-naħa l-oħra terġa’ tpoġġi fil-qalba tal-proċess l-artista teatrali bħala speċjalista tal-emozzjonijiet u tar-relazzjoni, aspetti ċentrali biex jiġu megħluba t-trauma u biex titrassa l-frattura psikoloġika, relazzjonali u soċjali li nħolqot. L’enciclopedia delle emozioni, maħsub b’dawn il-premessi, jipproponi għalhekk bħala proċess ta’ prossimità, pedagoggija u kreazzjoni li jintuża bħala metodu u li jista’ jiġi modulat fil-possibbiltajiet applikattivi f’kuntesti u territorji differenti. Il-laboratorju intensiv għandu l-għan li jsollecita f’parteċipanti l-kapaċità ta’ risonanza mal-ispettru emozzjonali proprju u tal-oħrajn; biex jinħoloq il-kapaċità empatika u li wieħed jieħu ħsieb l-ieħor; il-kwalità tal-iskoperta; id-disponibbiltà li toħloq dinamiki relazzjonali mhux stereotipati; u finalment l-awtonomija fl-istrutturar tal-materjal esperjenzjali li jemergi progressivament. In-natura tal-attur, il-persuna tad-drama, il-partitura scenika, l-oġġett fuq il-palk bħala ‘ruħ f’forma esterna’, il-MASCHERA, huma wħud mill-orjentamenti tematiċi ta’ dan il-ħanut tas-sengħa totali li jiftħu għall-lingwaġġi kif ukoll għall-frekwenzi l-aktar differenti.