Beste toeschouwers

Een daad van liefde en herinnering ondertekend door Danio Manfredini die het verhaal brengt van Arturo en Gino, twee ex-psychiatrische patiënten die een appartement van de Caritas delen. Tussen dagelijkse routine, sigaretten, boodschappen en nooit gedoofde dromen schommelen de twee mannen tussen geweeklaag, ironie, visionaire uitbarstingen en momenten van wederzijds begrip, en roepen herinneringen op aan de psychiatrische gemeenschap waaruit zij komen. Gino fantaseert over een theaterstuk over de grote thema’s van de wereld (revolutie, technologie, geloof) terwijl hij probeert zijn lijden te sublimeren en naar roem te streven; Arturo droomt van een eenvoudig en normaal leven, een sociale woning en de genegenheid van een metgezel. Het stuk is ontstaan uit materiaal dat Manfredini in de loop van dertig jaar heeft verzameld: gedicteerde scripts, video’s, gedachten en bekentenissen van echte patiënten, die stem, waardigheid en poëzie teruggeven aan degenen die aan de rand leven. Tussen verwachting, kwetsbaarheid en verlangen vertelt het werk over de opschorting van tijd en onzichtbare levens, en biedt het een menselijke en tedere blik op wie probeert een plaats in de wereld te vinden en zijn leven met zin en waardigheid te leven.